|
Siyasetin çakalına çakal eti |
|
|
|
|
Bazı aydın ve siyasetçilerimizin AKP iktidarı ile ABD arasındaki kopukluğu eleştiri konusu yapabilmeleri Türk milleti için ne yakıcı, ne kahredici bir cilvedir?! Âdeta namaz kılarken Kâbe’ye değil de Washington’a dönen zahit bir mümini yadırgar ve kınar gibiler:-Niye ABD’yi küstürdün, çok ayıp. Muhaliflerin önemli bir kısmının AKP’ye yönelik suçlamasının tercümesi hiç kıvırtmasız bundan ibarettir. Öte yandan iktidar da bu tür yadırgama ve kınamalara çok kızıyor:-Ne ilgisi var canım, ben ABD’yi çok seviyorum, o da bana bayılıyor. Dışişleri Bakanları bizimkine, bizimki ona ‘enseye tokat’ yağlı-ballı temaslar yapıyorlar. Değerli bir ‘bağlantıcı’ danışmanımız sayesinde ABD bizi delikten aşağı süpürmekten vazgeçti, tepe tepe kullanmaya devam edecek...AKP iktidarındaki bir takım zavallıların ABD faslı ile ilgili kem-küm edişinin de tercümesi budur.Ne oldu şimdi?İktidardaki ve muhalefetteki lafazanların birbirlerine tamamen aykırı gibi görünen bu iki yaklaşımı aslında aynı veled-i zina üzerinde babalık iddia etmek gibi, ‘şecaat arzeden merd-i Kıptî’ türünden bir düşüklüktür. Gerileme ve çöküş sürecinde neredeyse aralıksız savaş hali içinde yaşadığımız sayısız acı ve hezimetin toplumumuza aşılayamadığı aşağılık duygusu, yazık ki barış hali içinde yarım asırda kurumlaştırılmıştır. Bu yalancı barış hali içinde etkili ve yetkili Türkler önceleri pek inanmadıkları halde ‘Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım’ demeye devam ederek hiç değilse geçmişteki kişiliklerini koruma umudunu yansıtırlarken zaman içinde bağımsızlık ve özgürlük niyet ve umudunu bile yitirecek noktaya kadar sürüklenebilmişlerdir. Bir milletin temel karakterini ters-yüz etmek kadar korkunç bir dönüşüm ifade eden bu değişikliğin sağlanmasında batıya devşirilmiş aydınların çok büyük etkisi bulunmakla beraber aslan payı siyasetin çakallarına aittir. Bunlar -bir kısmı sahte kimlikle, bir kısmı sahici kökenleriyle- aslan soyundan geldikleri halde kendilerine telkin edilen yeni kimliği benimseyen etkili ve yetkili zevattır:-Sen hiçbir zaman aslan değildin. Çakal doğdun ve çakal olarak öleceksin. Bugün ormanın kralı domuz olarak benim. Sen avımdan arta kalacak kırıntılarla karnını doyuracak ve çevre temizliği görevini sürdüreceksin.Siyaset çakalları nasıl üretilir, nasıl beslenir?Çok kolay.Kendini aslan ilan eden domuz dışarıdan iktisadi manevralarla, içeriden de medya marifetiyle mevcut bir iktidarı doğrayıp budarken et kırıntıları ve kemik artıklarına bakarak ağzı sulanıp duran koltuk sapkınları daha ilk anda gizleyemedikleri iştahları ile çakallığa intisap etmiş olurlar. Ondan sonra aslan sandıkları kuduz domuzun artıklardan çakala düşecek miktar üzerinde pazarlığa başlar, böylece anlaşma tamamlanır, sözde demokratik nöbet değişimi gerçekleşir. (Çakallığa tenezzül eden yeteri kadar siyaset sapkını bulunamazsa devreye darbe yöntemi girebilir.) Kaybeden de vaktiyle kaşarlanmış veya türedi bir siyaset çakalı olarak aynı kırıntılara tamah ede ede iktidara geldiği için ‘uluslalarası toplum’ denen orman düzeninde bir bakıma adalet yerini bulmuş olur. Fakat ne ederlerse etsinler, yetersiz temsilcileri yüzünden ne kadar tökezletirse tökezletsinler, ayrıca içinden ne kadar ‘artık ve atık düşkünü’ aydın ve siyasetçi çıkarırlarsa çıkarsınlar Allah’ın izniyle bu millet asla -hâşâ- çakallaşmayacaktır.Atanmış ve seçilmiş yetkilileri ile devletin kökten teslimiyetçi tavrına rağmen milletimiz bunu Irak savaşı öncesinde göstermiştir. Orada önemli olan 1 Mart Tezkeresinin reddi değildir. Zira bu tecellide ‘milli irade’ kadar Türkiye’yi ‘Vadedilmiş Topraklar’ (?) içinde görmek istemeyen iradenin Amerikan müzakerecileri üzerindeki etkisinin de payı büyüktür. Önüne yalancı Kerkük-Musul hediyeleri konan Türk milletinin -hâşâ- asla çakallaşmayacağının kanıtı, reddedilen tezkereden çok, en kötü komşusu Irak’a dahi kuduz domuzların saldırmasına isyan edişidir.
|
