Çete muhabbetini sevmemizin bir derin bağı burada... Bir de karmaşık karşıtlar cephesi var. Köktenci veya ılımlı ‘Din Kurtaran Aslanlar’, İslamcı veya solcu görünümlü ‘Faşist Kürtçüler’, liberal fiyakalı ‘AB Havarileri’ güruhu... Bunlar âdeta şehvetle avuç ovuşturarak TSK’nin üst katmanlarına sıçrayacak kirliliği gözlerler. Askerlikten gelme kişilerin adının geçtiği çeteler söz konusu olunca haberci merakından çok, ‘Ah şunun altından bir general çıksa, hele bu general bir de muvazzaf olsa, TSK’nin itibarı sarsılsa’ dürtüsüyle koşturup dururlar.

    Bir andıç müsveddesinde kara listeye girmiş vatandaş olarak bu süreçten iğreniyorum. Türk askerini melek gibi görmeye şartlanmışlığım yüzünden bazı emekli subay ve astsubayların çete örgütlediği yolundaki iddiaları ihtiyatla karşılıyor, medyanın daha yargı tamamlanmadan infazda bulunmasını iğrenerek izliyorum.

    Evet, benim askerim ‘melek’ olmak durumunda... Melek sadece gülücükler dağıtmaz. Melek, gerektiğinde ölümün elçisidir. Azrail bu işi yaparken görevini yerine getirir, imha zevki yaşamaz. Benim askerim de, savaşta Azrail gibidir, eceli geldiği için Türk’ün vatanına göz koyanı öldürür... Benim askerim barışta da Mikail’in yardımcısı gibidir; kurak yere yağmur olmaya koşar, sele kapılan yere set çekmeye gider.

    Bunun dışındaki asker, Türk askerinden sayılmaz zaten. O NATO askeri olabilir, çete askeri olabilir, bilerek veya bilmeyerek yabancı servisin askeri olabilir ama Türk askeri değildir.

    Türk askeri savaş bittiğinde, hatta savaş devam ederken ateşkes aralığında bile, az önce kendisini öldürmeye çalışanı yaşatmak isteyen kahramandır. Şimdi bu asker arasından bazıları milletin temel gelenekleri ve manevi duyguları açısından ‘sorunlu’ bir takım davranış ve beyanlarda bulundular diye, meselâ 28 Şubat gibi Türkiye’ye muzır bir yabancı manevraya aracılık ettiler diye bu değerleri yüceltenlere düşen tavır nedir?

    Çete haberlerinin arkasında pusuya yatıp, eski subayların oluşturduğu ‘gerçek, derin ve korkunç derecede büyük’ bir suç örgütünün ortaya çıkması için avuç ovuşturarak şehvetle beklemek mi?

    Bu hissiyat içinde olayı izleyen bir ‘Din Kurtaran Aslan’ sürüsü var. AB Havarileri ve Faşist Kürtçüleri geçeyim ama bu ‘Din Kurtaran Aslan’ güruhuna senaryo öğretmek zorundayım!

    Varsayalım ben büyük bir yabancı servisin Türkiye sorumlusuyum... Ülkem bana kirli ve karanlık bir manevra sipariş ediyor:

    ‘Kurumları birbirleriyle çatıştırmak, halkın gözünde itibarsız hale getirmek, ayrıca Türkiye’yi kadim haçlı nefretinin kusulacağı çanak halinde tutmak üzere bir dizi cinayetler dalgası yarat!’

    İşimin uzmanı olarak ne yaparım? En az maliyet ve en az riskle azami melaneti işlemek için hazır bir çeteyi kiralamaya bakarım. Tabii ki bu kiralama işi, çetenin bana taşeronluk yaptığının farkına varamayacağı yöntemlerle gerçekleşir. Böylece hem kanlı eylemleri yerli maşalara işletirim, hem kurumların itibarını sarsarım, hem de Türkiye hakkında Batı’da yerleşik ‘Farklılıklara tahammülü olmayan, özellikle de Hıristiyanları öldürmekten zevk alan ülke’ kanaatini pekiştiririm. Böylece bir taşla birçok kuş vurur, en küçük bir riske de girmemiş olurum...

    Bu bir senaryo...

    Her zaman böyle olur dediğim yok ama böyle de olabilir. Böyle olabileceği için de Türk Silahlı Kuvvetleri’nin yıpranmasına yol açacak çete hikâyelerinin altından büyük çapanoğulları çıkması için avuçlarını ovuşturan ‘Din Kurtaran Aslan’ taifesine de az-çok şüphe ile bakmam, onların da bilinçsizce ters bir taşeronluk yürüttüklerine ihtimal tanımam kaçınılmaz hale gelir...

    Ne kadar kötüyüm değil mi?

-www.gazeteport.com adresinden alınmıştır.-