Bir yandan ‘önderimiz İmralı’da’ diyen Leyla Zana, bir yandan da ‘Türkiye’nin eyaletlere bölünme zamanı gelmiştir’ diyorsa neye hizmet ettiğini, ne gaye güttüğünü anlamak için önce ortadaki çelişkiye bir izah getirmek gerekir.

    Malum, Öcalan ‘tekil devlet’ yapısına karşı olmadığını söylemiyor muydu? Şayet kendisi gerçekten tekil devletten yana ise Zana’nın eyalet düzeni talep etmesi ne demeye gelmektedir?

    Bu, Zana’nın ‘önderim’ dediği kişiye aykırı fikir beyan etmesidir ki, böyle bir tutumu bilinçli şekilde sergileyebilecek bir Kürt siyasetçinin başına neler gelebileceğini en iyi kendisi bilir. Kaldı ki, ‘Önderimiz tekil devletten yana ama ben onun gibi düşünmüyorum’ diyebilmek, yıllardır demokrasi deneyinin içinde yoğrulan siyasi kuruluşlarda bile bağışlanabilecek bir durum değilken, PKK böyle bir aykırılığı hazmeder mi?

    Zana’nın söylemi Barzani’nin pek hoşuna gidecektir. Barzani’nin hoşuna giden şeyin Öcalan’ı kızdırması da kaçınılmaz. Peki, Zana artık PKK’dan korkmuyor mu? Herhalde bir güvencesi vardır:

    Ya 1) ‘önderim’ dediği kişi ‘tekil devlet’ söyleminde samimi olmadığı için, örgütün bu söyleme karşı çıkmayacağını bilmektedir veya 2) hesap sorulduğunda ‘Ben onu demek istemedim’ diye başlayacak bir kıvırtma ile sıyrılabileceğinden emindir. Bir üçüncü ihtimal de, Kürtçü siyaset vadisinde PKK’dan gelecek tehdidi dengeleyebilecek dâhili veya harici güç odağının bu alanda dengeleri değiştirmeye başlamış bulunmasıdır. Hangi ihtimal ile açıklarsak açıklayalım, Zana’nın maksadının ne olduğu bahsini de kalbini bilmediğimiz için geçelim; her durumda bu tür beyanlar, Kürtler dâhil Türkiye sınırları içinde yaşayan bütün vatandaşlara ağır kötülükler tasarlayanların işine yaramaktadır. Hatta böyle beyanlar Türkiye dışındaki Kürtler için de hayra yol açacak değillerdir.

    Evet, Türkiye adına veya Kürt olmayan vatandaşlar adına birilerinin bölgedeki insanları ve oluşumları ‘kesilip atılacak ur’ gibi hor ve düşman görmeleri de ülke bütünlüğüne yapılacak en büyük kötülüktür. Fakat beride böyle bir öfke ve nefretin gelişip tırmanması için Kürtçü yakadan sivri siyasetçiler hepimiz için tasavvur edilebilecek en amansız düşmanların ekmeğine yağ sürmeye devam etmektedirler. Bir gün Baydemir’li tahrik ve tahkir bombası ateşliyor, bir gün Zana, bir gün başkası...

    Yoksa masum bir niyetle, olağan şartlar altında herkes ülkenin siyasi yönetim tarzına yönelik aykırı önerilerde bulunabilir. Ne tekil düzen, ne eyalet düzeni kutsal tabular değildir! Şartlar hangisini daha uygun kılıyorsa millet ve devlet o tarzı tercih eder.

    Görüyoruz işte; Almanya eyalet düzeni ile yönetiliyor ama ülkede bizdeki tekil düzenin sağladığından çok daha güçlü birlik ve bütünlük güvencesi oluşmuş. Sözgelimi Berlin’deki merkezi hükümete bağlı bir Bavyera eyaleti, bizdeki tekil düzenin Diyarbakır’ından bin kat daha güçlü şekilde ulus bütünlüğüne inanmakta ve hizmet etmektedir. Mesele kâğıt üzerindeki şekil değil. Esasen bugün Diyarbakır, bir anlamda içişlerinde bağımsız bir eyalet gibi yönetilmek isteniyor, Ankara da şimdililik mırın kırın etmekten başka bir tepki geliştiremiyor, herhangi bir çözüm de üretemiyor. Dahası; terör örgütü ile ağız ve işbirliği içinde bulunan siyasileri, bütün dünyanın kabul ettiği ‘şiddete destek’ suçunu işledikleri halde cezalandıramıyor, caydıramıyor...

    Kısacası kâğıt üzerinde hangi düzeni güttüğünüz önemli değil. Önemli olan hayatın nasıl yürüdüğü ve önünüze neyi koyduğudur. Zana’nın sandığa en yakın olduğumuz günde böyle bir çıkış yapması, belirttiğim gibi hangi niyete dayalı bulunursa bulunsun sadece tahrike ve kötülük üretmeye yarayacak bir söylemdir. Bu ancak Kürtler ve Kürt olmayanlar arasındaki gerilimi tırmandırmaya hizmet edecek bir tavırdır. Bu önce Kürtlere düşmanlıktır. Tarih, Kürtlere düşmanlık etmede herkesi geçen Kürtçülerle doludur.

-www.gazeteport.com adresinden alınmıştır.-